Czy możemy sobie wyobrazić jakąś receptę na szczęście? Czy szczęście wiąże się z bogactwem, osobistym sukcesem, zdrowiem, nadzieją na przyszłość, a więc raczej z „mieć” niż „być”? Czy wręcz przeciwnie – szczęście to nieograniczona perspektywa doskonalenia bytu osobowego, przekraczająca warunki doczesnej egzystencji? Ideę szczęścia, w przeglądzie historycznym od starożytności po współczesność, komentują znani francuscy humaniści: filozof, historyk kultury i znawczyni epoki Oświecenia. Trzy wypowiedzi, zapisane nie tyle w formie wykładu, co swobodnej rozmowy, stanowią doskonały motyw dla naszej własnej refleksji na temat szczęścia w jego indywidualnym i społecznym wymiarze. Książkę tę polecamy każdemu, kto jest zainteresowany historią kultury europejskiej.